یک ماه دفترچه را کنار گذاشتیم و همهچیز را روی تبلت نوشتیم. نتیجه ساده بود: برای جلسه و فهرست کار عالی است، برای فکر کردن روی کاغذ هنوز نه.
قلم و تأخیرش امروز بهاندازهای خوب است که نوشتن طبیعی حس شود. آنچه فرق میکند، سطح صفحه است؛ شیشهٔ لخت زیر نوک قلم میلغزد و پوشش مات این را تا حد زیادی حل میکند.
مزیت واقعی جای دیگری بود: جستوجو در دستنوشتهها. پیدا کردن یک یادداشت از سه هفته پیش، کاری است که هیچ دفترچهای انجام نمیدهد.
اما یک هزینهٔ پنهان هم دارد. دفترچه هیچوقت اعلان نشان نمیدهد. تبلت در میانهٔ نوشتن، شما را به جای دیگری میبرد و بازگشتن از آن، وقت بیشتری میگیرد از آنچه صرفهجویی کردهاید.
نتیجهٔ یک ماه: فهرست کارها و یادداشت جلسه روی تبلت ماند، و دفترچه برای طرحهای اولیه و فکر کردن روی کاغذ برگشت. این دو ابزار رقیب هم نیستند.
